Woord vooraf

Een blog over de Agion Oros (Athos), de Tuin van de Moeder Gods, het spirituele centrum van het oosters-orthodoxe christendom.
En dus ook over kloosters, pelgrimeren en ikonen. (Tekst in geel bevat een link)




zondag 19 oktober 2014

399 - DE HAND VAN DE HEILIGE MARIA VAN MAGDALA

Een van de kostbare relikwieën van I. M. Símonos Pétras is de linkerhand van de Heilige Mirondraagster en Apostelgelijke Maria van Magdala. Monniken van het Athosklooster, onder wie oud-hegoúmenos Emilianós, hebben dit relikwie gisteren voor verering overgebracht naar Tríkala. 

Honderden gelovigen zorgden voor een indrukwekkende ontvangst op het centrale plein van de stad. Tot volgende zondag blijft de hand voor verering ter plaatse.





















Zie ook Trikalanews.gr (druk op de foto)
Bron Agioritikovima en hier; meer video druk hier
         Agioritikes Mnimes

vrijdag 17 oktober 2014

398 - ACTUEEL: PRIESTER-MONNIK GERMANOS SIMONOPETRÍTIS BEGRAVEN

Vandaag werd in I.M. Símonos Pétras priester-monnik Germanós begraven. Gisteren ontsliep hij in de Heer in een ziekenhuis in Thessaloníki. Hij was daar in kritieke toestand opgenomen na het eten van giftige paddestoelen.  Vader Germanós (63) overleed aan acuut leverfalen. Hij is het tweede slachtoffer van giftige paddestoelen binnen een week in Chalkidikí.
Eeuwige gedachtenis!

Foto Romfea.gr

zaterdag 11 oktober 2014

397 - JOURNEY TO MOUNT ATHOS (BOEK)

Tijdens mijn bezoek aan Kappadokië heb ik het mooi geschreven boek van vader Spyridon, Journey to Mount Athos, gelezen. Ik vind het een innemend en plezierig boek. Het leest als een dagboek, waarin de auteur zijn ervaringen van een reis naar de Heilige Berg beschrijft, zonder dat het tot een vervelende opsomming leidt.

Vader Spyridon is een Engelse priester, ooit Anglicaans, nu Orthodox, die in augustus 2013 een al jaren gekoesterde wens in vervulling ziet gaan. Hij had een dringende vraag en hij hoopte op Athos een wijze monnik te vinden die hem kon helpen bij het zoeken naar een antwoord.

Vader Spyridon beschrijft de zoektocht die zijn leven zou veranderen in heldere taal en met een scherp oog voor wat er om hem heen gebeurt. Hij schrijft niet alleen over zijn twijfels en spanningen bij het organiseren van zijn reis en zijn verblijf in de kloosters, maar ook over zijn gebrek aan kennis over Athos, over zijn communicatieproblemen (in eerste instantie), doordat hij geen Grieks spreekt of leest, en over de indruk makende antwoorden die monniken hem geven op zijn vragen.

Het is een ervaringsboek geworden uit onze recente tijd. Actueel, spiritueel en herkenbaar voor de Athospelgrim.

Father Spyridon Bailey, Journey to Mount Athos, 2014, pp 192. ISBN13 9781784071981

Zijn, obligate, foto's zijn te vinden op YouTube: Mount Athos Father Spyridon 

vrijdag 10 oktober 2014

396 - HEILIGE VASILIOS DE GROTE VAN KESAREA/Ο ΑΓΙΟΣ ΒΑΣΙΛΕΙΟΣ Ο ΜΕΓΑΣ ΚΑΙΣΑΡΙΑΣ (ca. 329-379)

Vorige week kon ik tot mijn grote vreugde een kort bezoek brengen aan Kappadokia, Turkije, en met name aan de vallei bij Göreme. In dit tegenwoordige Openlucht Museum bevinden zich een in de rotsen uitgehouwen kloostercomplex en een tiental rotskerkjes uit de tiende tot de dertiende eeuw. 

In de kerkjes zijn muurschilderingen in nog prachtige kleuren te zien. Sinds twee jaar, zo vertelde de gids, is het verboden om in de kerkjes te fotograferen. Teveel toeristen negeerden, helaas, het flitsverbod, dat de kwetsbare muurschilderingen moest beschermen. 


De Heilige Vasilios de Grote, één van de Kerkvaders (ca. 329-379), was bisschop van Kaisareia, Kappadokia (Grieks: Καισάρεια, Καππαδοκία), tegenwoordig in Turkije Kayseri, Nevsehir. In Nederland spreekt men meestal over de Heilige Basilius de Grote, bisschop van Caesarea, Cappadocië. 

In de vallei bij Göreme, zo'n 70 kilometer ten westen van Kayseri, bevindt zich ook een kapel voor mijn grote heilige, de Aziz Basil Sapeli. 



Naast de afbeeldingen van heiligen zijn er ook geometrische patronen en bloemenmotieven. Sommige onderzoekers menen daarom dat de kapel teruggaat tot de tijd van het Ikonoklasme (726-843).

                                                                                                        Heilige Dimítrios                                                


Het aantal toeristen dat dit werelderfgoed (UNESCO, 1984) trekt lijkt alleen maar toe te nemen. Met name vielen mij de grote aantallen Japanners op die dit christelijke erfgoed bezoeken.



Nu is zelfs het aantal verblijfsminuten en het aantal personen per keer beperkt, respectievelijk tot drie minuten en maximaal twintig personen tegelijk.









De grote aantallen bezoekers uit de hele wereld zorgen soms voor opmerkelijke taferelen. Ik stond in een klein rotskerkje in een kakafonie van talen die elkaar trachtten te overstemmen. Plotseling werd het lawaai, tot mijn genoegen, de bewaker te veel. Luid riep hij 'silence'. Verbaasd keek men om. Hij vertelde me later dat de mensen zich niet de tijd gunnen geconcentreerd, in rust en stilte, naar al dat moois te kijken. 'Ze rennen in en uit, maken foto's, maar kijken niet. Ik begrijp dat niet'

Foto's Vasílis, Cappadociaonline

Zie ook: 395 - AZIZ BASIL SAPELI (GOREME, KAPPADOKIE): KAPEL VAN DE HEILIGE VASILIOS DE GROTE

zaterdag 27 september 2014

394 - KAPEL VOOR IKONEN BIJ DS PIETER MASMEIJER

Het aantal Nederlanders dat de Heilige Berg Athos bezoekt is klein. Maar een aantal van hen is er voor altijd mee verbonden geraakt en en bezoekt de Agion Oros dan ook regelmatig. Een van deze pelgrims is ds Pieter Masmeijer. Hij schreef over zijn bezoeken een inspirerend boekje, waarvan over enige tijd een heruitgave verschijnt.

Behalve een boekje heeft ds Masmeijer in zijn tuin nu ook een kapel die van binnen een oosters-orthodox gevoel geeft. In de Berichtgever van Zegveld (2013) vertelt hij hierover. In zijn kapel heeft hij een tehuis gevonden voor de ikonen die in de loop der tijd 'naar hem zijn toegekomen', zoals hij zegt. 







Vanmiddag, 27 september 2014, is de kapel feestelijk ingewijd door priester Hildo Bos van de Russisch-orthodoxe kerk Heilige Nikolaas van Mira in Amsterdam. Met de dienst van de ikonostasiswijding wijdde vader Hildo ook de ikonen. 



















Foto's Vasílis

393 - TERIE LEIJS: EEN WANDELAAR OP DE AGION OROS, DEEL 7/7

De terugtocht straks naar mijn oude bekende wereld ervaar ik als iets goeds. Bij het afscheid van monnik Jozef roept deze vrolijk: ‘Grüsz Gott, tritt ein, bring Glück herein.’ Prompt krijgt hij een blosje en verontschuldigt zich. Dit is een katholieke spreuk, die hem ontglipt. Toch schrijft hij op mijn verzoek de ludieke tekst op.  Even later neem ik een foto van hem samen met Michael. Ik moet beloven deze niet te publiceren. Wel moet ik opnieuw de foto nemen. Jozef was niet tevreden met de eerste foto. 

Ons afscheid is warm. Hoe kan deze levendige monnik zich staande houden in een wereld, waar ik mezelf in de afgelopen drie dagen beklemd voel raken. Als gastenmonnik ontvangt hij de bezoekers. De lange slungelige Jozef met een donker warrig baardje en scheef monnikenmutsje loopt met een gretig vaartje op nieuwe bezoekers af. Hij praat gehaast en krijgt snel een kleurig blosje.

Jozef is een impulsieve aardige monnik, die zich schikt in de wat saaie kloosterregels en zich onderwerpt aan het gezag. Hij is overtuigd dat hij zo de hoofdprijs na dit leven verdient.
Michael blijft achter in dit klooster. Hij is geraakt door de lange slungelige impulsieve Jozef, die zich wringt in het keurslijf van kloosterregels.

De prijs die ik betaal voor de unieke kennismaking bestaat uit mijn zwijgen, geen kritische vragen, geen sarcasme, maar respect. Op Athos heb ik voldoende gezien en beleefd van de Orthodoxie, de starheid en de ijver waarmee men dit aardse leven alleen beschouwt als aanloop naar de hemel, de vereniging met God.


In Dáfni wacht een gezelschap op de boot. Er gaan veel Russen aan boord. Een Rus draagt op zijn borst een grote ingelijste ikoon en een vlag met de afbeelding van Tsaar Nicolaas. Mensen knielen voor de ikoon en kussen deze eerbiedig. In Rusland is een groep mensen, die pleiten voor het herstel van de monarchie en het tsaristische Russische rijk. Op de boot praat ik met hen in het Engels. Een Rus diept uit zijn rugzak een fles wodka, waardoor het gesprek gesmeerd verloopt. Zij vinden dat westerse journalisten een gekleurd en vertekend beeld van Rusland schetsen, waardoor het land in een kwaad daglicht komt te staan.


In Dáfni moeten we voor het inschepen eerst langs de douane. Alle plekken op het bovendek van de boot zijn bezet. De Rus met de ikoon op zijn borst en de vlag van de Tsaar hangt als een koene strijder tegen de railing. Om hem heen zit een grote groep Russen. De stemming is wat uitgelaten.



Zoveel goden, zoveel gelovigen, zoveel wegen, zoveel zekerheden, zo vaak ‘Wij hebben gelijk, wij bezitten de enige ware’. Geloof, zoveel doden, zoveel martelaren, zoveel heiligen. Onderweg zijn, zoveel gastvrijheid, zoveel warmte, zoveel levendigheid, zoveel inspanning, zoveel beloning. Geschiedenis, zoveel winnaars met zoveel verliezers. In Ouranoúpoli wacht de bus voor Thessaloníki.

Loading...